Życie Wiary. Bojazń przed BOGIEM jest początkiem mądrości

Na cóż ta cała bojaźń przed BOGIEM?

Niech Przemówi SŁOWO.

(1): A gdy się zgromadziły niezliczone rzesze ludu, tak iż nawzajem się deptali, zaczął mówić najpierw do uczniów swoich: Strzeżcie się kwasu faryzeuszów, to jest obłudy. (2): Bo nie ma nic ukrytego, co by nie wyszło na jaw, ani tajnego, co by nie stało się wiadome. (3): Dlatego, co mówicie w ciemności, będzie słyszane w świetle dziennym, a co w komorach na ucho szeptaliście, będzie rozgłaszane na dachach. (4): Powiadam zaś wam, przyjaciołom moim, nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, a potem nie mają już nic do zrobienia. (5): Ale wskażę wam, kogo się bać macie! Bójcie się tego, który, gdy zabija, ma moc wrzucić do piekła. Zaiste, powiadam wam: Tego się bójcie! (6): Czy nie sprzedaje się pięciu wróbli za dwa grosze? A ani o jednym z nich Bóg nie zapomina. (7): Nawet wszystkie włosy na głowie waszej są policzone. Nie bójcie się! Więcej znaczycie niż wiele wróbli. (8): Powiadam wam: Każdy, kto mnie wyzna przed ludźmi, tego i Syn Człowieczy wyzna przed aniołami Bożymi. (9): Kto zaś zaprze się mnie przed ludźmi, tego i Ja się zaprę przed aniołami Bożymi. (10): Każdemu, kto powie słowo przeciwko Synowi Człowieczemu, będzie odpuszczone; lecz kto by bluźnił przeciwko Duchowi Świętemu, temu nie będzie odpuszczone.

 [Biblia Warszawska, Łk 12]

(1): Wtedy zaśpiewał Mojżesz i synowie izraelscy następującą pieśń Panu:

Zaśpiewam Panu, gdyż nader wspaniałym się okazał: Konia i jego jeźdźca wrzucił w morze! (2): Pan jest mocą i pieśnią moją, i stał się zbawieniem moim. On Bogiem moim, przeto go uwielbiam; On Bogiem ojca mojego, przeto go wysławiam. (3): Pan jest wojownikiem, Pan - imię jego. (4): Rydwany faraona i jego wojsko wrzucił w morze, a wybrani jego wojownicy zostali pogrążeni w Morzu Czerwonym. (5): Fale morskie pokryły ich. Jak kamień opadli w głębinę, (6): prawica twoja, Panie, jest uświetniona przez siłę, prawica twoja rozbija nieprzyjaciela. (7): Pełnią swego majestatu powalasz przeciwników swoich, zsyłasz swój gniew, który ich pożera jak słomę. (8): Pod tchnieniem twoich nozdrzy spiętrzyły się wody, strumienie stanęły jak wał, topiele zakrzepły w sercu morza. (9): Rzekł nieprzyjaciel: Będę ścigał, dosięgnę, będę dzielił łupy, nasyci się nimi dusza moja, dobędę miecza, zniszczy ich ręka moja. (10): Wionąłeś swym tchnieniem, okryło ich morze; zatonęli jak ołów w potężnych wodach. (11): Któż jest jak Ty, wśród bogów, Panie? Któż jest jak Ty, wzniosły w świętości? Straszliwy w chwalebnych czynach, sprawco cudów? (12): Wyciągnąłeś prawicę swoją, pochłonęła ich ziemia. (13): Łaską swoją wiodłeś lud, który wykupiłeś; prowadziłeś ich mocą swoją do siedziby twojej świętości. (14): Usłyszały to narody i zadrżały; dreszcz przejął mieszkańców Filistei. (15): Wtedy przerazili się książęta Edomu, drżenie ogarnęło władców Moabu, struchleli wszyscy mieszkańcy Kanaanu. (16): Bojaźń i strach pada na nich; z powodu potęgi twego ramienia oniemieli jak głaz, dopóki lud twój, Panie, przechodzi, dopóki przechodzi lud twój, który nabyłeś! (17): Wprowadziłeś ich i zasadziłeś na górze dziedzictwa swego, na miejscu, które uczyniłeś swoją siedzibą, Panie, Świątynią którą przygotowały ręce twoje.

 (18): Pan będzie królował na wieki wieków.

 [Biblia Warszawska, Wj 15]

(18): A gdy wszystek lud zauważył grzmoty i błyskawice, i głos trąby, i górę dymiącą, zląkł się lud i zadrżał, i stanął z daleka, (19): i rzekli do Mojżesza: Mów ty z nami, a będziemy słuchali; a niech nie przemawia do nas Bóg, abyśmy nie pomarli. (20): Wtedy rzekł Mojżesz do ludu: Nie bójcie się, bo Bóg przyszedł, aby was doświadczyć i aby bojaźń przed nim była w was, byście nie grzeszyli.

 [Biblia Warszawska, Wj 20]

(32): Przed siwą głową wstaniesz i będziesz szanował osobę starca; tak okażesz swoją bojaźń Bożą; Jam jest JAHWEH.

 [Biblia Warszawska, Kpł 19]

(20): Skąd więc bierze się mądrość i gdzie jest miejsce rozumu? (21): Zakryta jest przed oczyma wszystkich żyjących i zatajona przed ptactwem niebieskim. (22): Otchłań i śmierć mówią: Słyszałyśmy wieść o niej na własne uszy. (23): Bóg wie o drodze do niej, tylko On zna jej siedzibę, (24): bo tylko On patrzy na krańce ziemi i widzi wszystko, co jest pod niebem. (25): Gdy nadawał wiatrowi wagę i mierzył pojemność wód, (26): gdy deszczowi wyznaczał prawo i szlak dla błyskawicy, (27): wtedy ją widział i zgłębił, ustalił i wypróbował, (28): i rzekł do człowieka: Oto bojaźń Pańska, ona jest mądrością, a unikanie złego rozumem. 

[Biblia Warszawska, Hi 28]

(10): Bojaźń Pana jest czysta, ostoi się na zawsze, Wyroki Pana są prawdziwe, a zarazem sprawiedliwe. 

[Biblia Warszawska, Ps 19]

(1): Alleluja. Z całego serca wysławiam Pana. W gronie prawych i w zgromadzeniu. (2): Wielkie są dzieła Pana, Godne badania przez wszystkich, którzy je kochają. (3): Dzieło jego jest okazałe i wspaniałe, A sprawiedliwość jego trwa na wieki. (4): Pamiętnymi uczynił cuda swoje; Łaskawy i litościwy jest Pan. (5): Daje pożywienie tym, którzy się go boją; Na wieki pamięta o swoim przymierzu. (6): Ukazał ludowi swemu potęgę dzieł swoich, Dając im dziedzictwo narodów. (7): Wierność i prawo są dziełami rąk jego, Wszystkie jego nakazy są niezawodne, (8): Ustanowione na wieki wieków, Pełnione w wierności i prawości. (9): Zesłał odkupienie ludowi swemu, Ustanowił na wieki swoje przymierze. Święte i straszne jest imię jego. (10): Początkiem mądrości jest bojaźń Pana;Wszyscy, którzy ją okazują, są prawdziwie mądrzy.Chwała jego trwa na wieki.

 [Biblia Warszawska, Ps 111]

(7): Bojaźń Pana jest początkiem poznania; głupcy gardzą mądrością i karnością. 

[Biblia Warszawska, Prz 1]

(1): Synu mój! Jeżeli przyjmiesz moje słowa i zachowasz dla siebie moje wskazania, (2): nadstawiając ucha na mądrość i zwracając serce do rozumu, (3): jeżeli przywołasz rozsądek i donośnie wezwiesz roztropność, (4): jeżeli szukać jej będziesz jak srebra i poszukiwać jej jak skarbów ukrytych, (5): wtedy zrozumiesz bojaźń Pana i uzyskasz poznanie Boga; (6): gdyż Bóg daje mądrość, z jego ust pochodzi poznanie i rozum. (7): On zachowuje swoją pomoc dla prawych, jest tarczą dla tych, którzy postępują nienagannie, (8): strzegąc ścieżek prawa i czuwając nad drogą swoich wiernych. (9): Wtedy zrozumiesz sprawiedliwość, prawo i prawość, każdą dobrą drogę. (10): Gdyż mądrość wejdzie do twojego serca, a poznanie będzie miłe twojej duszy. (11): Rozwaga czuwać będzie nad tobą, roztropność cię strzec, (12): zachowując cię od drogi zła, od człowieka, który mówi przewrotnie, (13): od tych, którzy porzucają ścieżki prawe, aby chodzić drogami ciemnymi, (14): którzy z radością popełniają zło, lubują się w złośliwej przewrotności, (15): których ścieżki są krzywe, którzy ze swoich dróg zbaczają na manowce; (16): ustrzeże cię także od cudzej żony, od obcej, która uwodzi słodkimi słowami, (17): która porzuca towarzysza swojej młodości i zapomina o przymierzu z Bogiem; (18): bo jej ścieżka schodzi w dół do śmierci, a jej drogi do krainy cieni. (19): Nikt z tych, którzy do niej wchodzą, nie wraca i nie osiąga ścieżek życia. (20): Przeto będziesz chodził drogą dobrych i będziesz się trzymał ścieżek tych, którzy są sprawiedliwi. (21): Prawi bowiem zamieszkiwać będą ziemię i nienaganni pozostaną na niej; (22): lecz bezbożni zostaną z ziemi wytraceni, a niewierni z niej wykorzenieni. 

[Biblia Warszawska, Prz 2]

(10): Początkiem mądrości jest bojaźń Pana, a poznanie Świętego - to rozum, 

[Biblia Warszawska, Prz 9]

(27): Bojaźń Pana przedłuża życie, lecz lata bezbożnego skracają się. 

[Biblia Warszawska, Prz 10]

(26): Kto się boi Pana, ma mocną ostoję, i jeszcze jego dzieci mają w niej ucieczkę. (27): Bojaźń Pana jest krynicą życia, dzięki niej można uniknąć sideł śmierci.

 [Biblia Warszawska, Prz 14]

(31): Ucho, które słucha zbawiennego napomnienia, chętnie przebywa w gronie mędrców. (32): Kto nie zważa na karność, gardzi własnym życiem, lecz kto słucha napomnienia, nabywa rozumu. (33): Bojaźń Pana jest szkołą mądrości, a pokora poprzedza chwałę.

 [Biblia Warszawska, Prz 15]

(22): Zyskiem człowieka jest jego dobroć i lepszy jest ubogi, niż kłamca. (23): Bojaźń Pana prowadzi do życia i kto ją ma, odpoczywa syty i nie dozna nieszczęścia.

 [Biblia Warszawska, Prz 19]

(4): Nagrodą za pokorę i bojaźń Bożą jest bogactwo, cześć i życie.

 [Biblia Warszawska, Prz 22]

(16): i moje nerki się weselą, gdy twoje wargi mówią, co prawe. (17): Niech twoje serce nie zazdrości grzesznikom, lecz niech zawsze zabiega o bojaźń Pana, (18): bo wtedy jest przed tobą przyszłość i twoja nadzieja nie zawiedzie.

 [Biblia Warszawska, Prz 23]

(10): Gdyż Pan wylał na was ducha twardego snu i zamknął wasze oczy, to jest proroków, i zakrył wasze głowy, to jest jasnowidzów. (11): Dlatego z widzeniem tego wszystkiego jest u was tak, jak ze słowami zapieczętowanej księgi; gdy się ją poda temu, który umie czytać, i powie: Przeczytaj to, proszę, wtedy on odpowiada: Nie potrafię, gdyż to jest zapieczętowane; (12): a gdy się poda księgę takiemu, który nie umie czytać, i powie: Przeczytaj to, proszę, wtedy on odpowiada: Nie umiem czytać. (13): I rzekł Pan: Ponieważ ten lud zbliża się do mnie swoimi ustami i czci mnie swoimi wargami, a jego serce jest daleko ode mnie, tak że ich bojaźń przede mną jest wyuczonym przepisem ludzkim, (14): dlatego też Ja będę nadal dziwnie postępował z tym ludem, cudownie i dziwnie, i zginie mądrość jego mędrców, a rozum jego rozumnych będzie się chował w ukryciu. (15): Biada tym, którzy głęboko ukrywają przed Panem swój zamysł, których działanie odbywa się w ciemności i którzy mówią: Kto nas widzi? Kto wie o nas? (16): O, jak przewrotni jesteście! Tak jak gdyby można garncarza stawiać na równi z gliną! Jak gdyby dzieło mogło mówić o swoim twórcy: Nie on mnie stworzył, a garnek mówił o garncarzu: On nic nie umie!

 [Biblia Warszawska, Iz 29] 

(6): Nadejdą dla ciebie czasy bezpieczne. Bogactwem zbawienia to mądrość i poznanie, bojaźń przed Panem to jego skarb.

 [Biblia Warszawska, Iz 33]

(11): I wspominali dawne dni, Mojżesza i jego lud: Gdzież jest Ten, który go wyprowadził z morza, gdzie pasterz jego trzody? Gdzież jest Ten, który włożył Ducha swego Świętego do ich serc? (12): Który sprawił, że po prawicy Mojżesza szło wspaniałe jego ramię, który przed nimi rozdzielił wody, aby sobie zapewnić wieczne imię, (13): który ich przeprowadził przez głębiny jak konia po stepie, a nie potknęli się? (14): Jak bydło, które schodzi w dolinę, tak ich prowadził Duch Pana do odpoczynku. Tak wiodłeś swój lud, aby sobie zapewnić sławne imię. (15): Spójrz z nieba i popatrz ze swojego świętego, wspaniałego przybytku! Gdzież jest twoja żarliwość i twoja moc? Nawał twoich uczuć i twojego miłosierdzia? Nie stój na uboczu! (16): Ty wszak jesteś naszym ojcem, gdyż Abraham nas nie zna, a Izrael nas nie uznaje! Ty, Panie, jesteś naszym ojcem i naszym Odkupicielem. To jest twoje imię od wieków. (17): Dlaczego dopuściłeś Panie, że zboczyliśmy z twoich dróg, a nasze serca znieczuliłeś na bojaźń przed tobą? Zwróć się znowu ku nam przez wzgląd na twoje sługi, na plemiona, które są twoją własnością! (18): Dlaczego bezbożni wkroczyli do twojej świętości , nasi nieprzyjaciele podeptali twoją świątynię? (19): Staliśmy się podobni do tych, nad którymi Ty nigdy nie panowałeś i którzy nie są nazywani twoim imieniem. 

[Biblia Warszawska, Iz 63]

(37): Oto Ja zbiorę ich ze wszystkich krajów, do których ich rozproszyłem w moim gniewie i oburzeniu, i wielkim uniesieniu; sprowadzę ich znowu na to miejsce i sprawię, że będą mieszkać bezpiecznie. (38): I będą moim ludem, a Ja będę ich Bogiem. (39): I dam im jedno serce, i wskażę jedną drogę, aby się mnie bali po wszystkie dni dla dobra ich samych i ich dzieci po nich. (40): I zawrę z nimi wieczne przymierze, że się od nich nie odwrócę i nie przestanę im dobrze czynić; a w ich serce włożę bojaźń przede mną, aby ode mnie nie odstąpili. (41): I będę się radował z nich, i dobrze im czynił; na stałe osadzę ich w tej ziemi, z całego serca i z całej duszy. (42): Gdyż tak mówi Pan: Jak sprowadziłem na ten lud całe to wielkie nieszczęście, tak sprowadzę na nich wszelkie dobro, które im zapowiadam.

 [Biblia Warszawska, Jr 32]

(6): Syn czci ojca, a sługa swojego pana. Jeżeli jestem ojcem, to gdzież jest moja cześć? A jeżeli jestem panem, to gdzież jest bojaźń przede mną? - mówi Pan Zastępów do was, kapłani, którzy gardzicie moim imieniem. Wy jednak mówicie: W czym wzgardziliśmy twoim imieniem? (7): Oto w tym, że ofiarujecie na moim ołtarzu pokarm nieczysty. I jeszcze się pytacie: Czym go zanieczyściliśmy? Oto tym, że mówicie: Stołem Pana można wzgardzić. 

[Biblia Warszawska, Ml 1]

(1): A teraz was, kapłani, dotyczy to postanowienie: (2): Jeżeli nie usłuchacie i nie weźmiecie tego do serca, że macie oddawać cześć mojemu imieniu - mówi Pan Zastępów - to Ja rzucę na was klątwę i przeklnę wasze błogosławieństwo. Zaiste, przeklnę je, gdyż nie bierzecie tego do serca. (3): Oto Ja odetnę wasze ramię i rzucę gnój na waszą twarz, gnój waszych świąt, i oddalę was od siebie. (4): I poznacie, że wydałem dla was to postanowienie, aby moje przymierze z Lewim trwało - mówi Pan Zastępów. (5): Takie zaś było moje przymierze z nim, że dałem mu życie i pokój oraz bojaźń, tak że się mnie bał i lękał się mojego imienia. (6): Na jego ustach była prawdziwa nauka, a na jego wargach nie znalazła się przewrotność. W pokoju i prawości postępował ze mną i wielu powstrzymał od winy. (7): Gdyż wargi kapłana strzegą poznania, a z jego ust ludzie chcą mieć wskazania, gdyż on jest posłańcem Pana Zastępów. (8): Lecz wy zboczyliście z drogi i sprawiliście, że wielu się zachwiało w zakonie, zerwaliście przymierze z Lewim - mówi Pan Zastępów. (9): Dlatego Ja sprawię, że będziecie wzgardzeni i poniżeni u całego ludu, gdyż nie trzymacie się moich dróg i jesteście stronniczy przy stosowaniu zakonu.

[Biblia Warszawska, Ml 2]

(8): A byli w tej krainie pasterze w polu czuwający i trzymający nocne straże nad stadem swoim. (9): I anioł Pański stanął przy nich, a chwała Pańska zewsząd ich oświeciła; i ogarnęła ich bojaźń wielka. (10): I rzekł do nich anioł: Nie bójcie się, bo oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie udziałem wszystkiego ludu, (11): gdyż dziś narodził się wam Zbawiciel, którym jest Chrystus Pan, w mieście Dawidowym. (12): A to będzie dla was znakiem: Znajdziecie niemowlątko owinięte w pieluszki i położone w żłobie. (13): I zaraz z aniołem zjawiło się mnóstwo wojsk niebieskich, chwalących Boga i mówiących: (14): Chwała na wysokościach Bogu, a na ziemi pokój ludziom, w których ma upodobanie.

 [Biblia Warszawska, Łk 2]

(1): Każdy człowiek niech się poddaje władzom zwierzchnim; bo nie ma władzy, jak tylko od Boga, a te, które są, przez Boga są ustanowione. (2): Przeto kto się przeciwstawia władzy, przeciwstawia się Bożemu postanowieniu; a ci, którzy się przeciwstawiają, sami na siebie potępienie ściągają. (3): Rządzący bowiem nie są postrachem dla tych, którzy pełnią dobre uczynki, lecz dla tych, którzy pełnią złe. Chcesz się nie bać władzy? Czyń dobrze, a będziesz miał od niej pochwałę; (4): jest ona bowiem na służbie u Boga, tobie ku dobremu. Ale jeśli czynisz źle, bój się, bo nie na próżno miecz nosi, wszak jest sługą Boga, który odpłaca w gniewie temu, co czyni źle. (5): Przeto trzeba jej się poddawać, nie tylko z obawy przed gniewem, lecz także ze względu na sumienie. (6): Dlatego też i podatki płacicie, gdyż są sługami Bożymi po to, aby tego właśnie strzegli. (7): Oddawajcie każdemu to, co mu się należy; komu podatek, podatek; komu cło, cło; komu bojaźń, bojaźń; komu cześć, cześć. (8): Nikomu nic winni nie bądźcie prócz miłości wzajemnej; kto bowiem miłuje bliźniego, zakon wypełnił. (9): Przykazania bowiem: Nie cudzołóż, nie zabijaj, nie kradnij, nie pożądaj i wszelkie inne w tym słowie się streszczają: Miłuj bliźniego swego jak siebie samego. (10): Miłość bliźniemu złego nie wyrządza; wypełnieniem więc zakonu jest miłość. (11): A to czyńcie, wiedząc, że już czas, że już nadeszła pora, abyście się snu obudzili, albowiem teraz bliższe jest nasze zbawienie, niż kiedy uwierzyliśmy. (12): Noc przeminęła, a dzień się przybliżył. Odrzućmy tedy uczynki ciemności, a obleczmy się w zbroję światłości. (13): Postępujmy przystojnie jak za dnia, nie w biesiadach i pijaństwach, nie w rozpustach i rozwiązłości, nie w swarach i zazdrości; (14): ale obleczcie się w Pana Jezusa Chrystusa i nie czyńcie starania o ciało, by zaspokajać pożądliwości. [Biblia Warszawska, Rz 13]

(9): Dlatego też dokładamy starań, żeby, niezależnie od tego, czy mieszkamy w ciele, czy jesteśmy poza ciałem, jemu się podobać. (10): Albowiem my wszyscy musimy stanąć przed sądem Chrystusowym, aby każdy odebrał zapłatę za uczynki swoje, dokonane w ciele, dobre czy złe. (11): Wiedząc tedy, co to jest bojaźń Pańska, staramy się przekonywać ludzi; a przed Bogiem wszystko w nas jest jawne, spodziewam się też, że i w sumieniach waszych jest to jawne. 

[Biblia Warszawska, 2kor 5]

(12): Boga nikt nigdy nie widział; jeżeli nawzajem się miłujemy, Bóg mieszka w nas i miłość jego doszła w nas do doskonałości. (13): Po tym poznajemy, że w nim mieszkamy, a On w nas, że z Ducha swojego nam udzielił. (14): A my widzieliśmy i świadczymy, iż Ojciec posłał Syna jako Zbawiciela świata. (15): Kto tedy wyzna, iż Jezus jest Synem Bożym, w tym mieszka Bóg, a on w Bogu. (16): A myśmy poznali i uwierzyli w miłość, którą Bóg ma do nas. Bóg jest miłością, a kto mieszka w miłości, mieszka w Bogu, a Bóg w nim. (17): W tym miłość do nas doszła do doskonałości, że możemy mieć niezachwianą ufność w dzień sądu, gdyż jaki On jest, tacy i my jesteśmy na tym świecie. (18): W miłości nie ma bojaźni, wszak doskonała miłość usuwa bojaźń, gdyż bojaźń drży przed karą; kto się więc boi, nie jest doskonały w miłości. (19): Miłujmy więc, gdyż On nas przedtem umiłował. (20): Jeśli kto mówi: Miłuję Boga, a nienawidzi brata swego, kłamcą jest; albowiem kto nie miłuje brata swego, którego widzi, nie może miłować Boga, którego nie widzi. (21): A to przykazanie mamy od niego, aby ten, kto miłuje Boga, miłował i brata swego. 

[Biblia Warszawska, 1j 4]

(36): Niechże tedy wie z pewnością cały dom Izraela, że i Panem i Chrystusem uczynił go Bóg, tego (JAHUSZUA) Jezusa, którego wy ukrzyżowaliście. (37): A gdy to usłyszeli, byli poruszeni do głębi i rzekli do Piotra i pozostałych apostołów: Co mamy czynić, mężowie bracia? (38): A Piotr do nich: Upamiętajcie się i niechaj się każdy z was da ochrzcić w imię (JAHUSZUA MESJASZA) Jezusa Chrystusa na odpuszczenie grzechów waszych, a otrzymacie dar Ducha Świętego. (39): Obietnica ta bowiem odnosi się do was i do dzieci waszych oraz do wszystkich, którzy są z dala, ilu ich Pan, Bóg nasz, powoła. (40): Wielu też innymi słowy składał świadectwo i napominał ich, mówiąc: Ratujcie się spośród tego pokolenia przewrotnego. (41): Ci więc, którzy przyjęli słowo jego, zostali ochrzczeni i pozyskanych zostało owego dnia około trzech tysięcy dusz. (42): I trwali w nauce apostolskiej i we wspólnocie, w łamaniu chleba i w modlitwach. (43): A dusze wszystkich ogarnięte były bojaźnią, albowiem za sprawą apostołów działo się wiele cudów i znaków. 

[Biblia Warszawska, Dz 2]

Czy wiecie teraz co macie czynić by się ratować? Czyńcie więc wszystko to co BÓG wam przykazuje a ON was wyratuje.

Mesjasz. To Bóg.

   Jahuszua (Jezus) jest Bogiem. To chciałbym teraz wykazać, lecz nie chce się rozpisywać. Piszę to głównie dla Żydów, Świadków Jehowy oraz wszystkim zainteresowanym. Tylko wersety nic oprócz tego. Zacznijmy czytać. Jeśli chcecie… lub nawet powinniście! Weźcie do ręki Biblię i sprawdzajcie wers po wersie.

 

 „Baczcie, aby was kto nie sprowadził na manowce filozofią i czczym urojeniem, opartym na podaniach ludzkich i na żywiołach świata, a nie na Mesjaszu (Chrystusie); Gdyż w nim mieszka cieleśnie cała pełnia boskości I macie pełnię w nim; On jest głową wszelkiej nadziemskiej władzy i zwierzchności.” 

(Kolosan 2:8-10)

  

 Proroctwo dotyczące narodzin Mesjasza, Stary Testament.

 

„Albowiem dziecię narodziło się nam, syn jest nam dany i spocznie władza na jego ramieniu, i nazwą go: Cudowny Doradca, Bóg Mocny, Ojciec Odwieczny, Książę Pokoju”.  

(Izajasza 9:5)

 

    O narodzinach Jahuszua (Jezusa), Nowy Testament.

„Oto panna pocznie i porodzi syna, i nadadzą mu imię Immanuel, co się wykłada: Bóg z nami”. 

(Mateusza 1:23)

„Potem poprowadził mnie z powrotem w kierunku bramy zewnętrznej świątyni, zwróconej ku wschodowi; lecz była zamknięta. I rzekł do mnie: Ta brama będzie zamknięta, nie będzie się jej otwierać i nikt nie będzie przez nią wchodził, gdyż Jahweh, Bóg izraelski, wszedł przez nią, dlatego będzie zamknięta”. 

(Ezechiela 44:1-2)

 

    To Jahuszua (Jezus) wszedł przez tą bramę do Jerozolimy, a jakiś czas później została ona zamurowana.

  

„Takiego bądźcie względem siebie usposobienia, jakie było w Mesjaszu Jahuszua (Chrystusie Jezusie), Który chociaż był w postaci Bożej, nie upierał się zachłannie przy tym, aby być równym Bogu, Lecz wyparł się samego siebie, przyjął postać sługi i stał się podobny ludziom; a okazawszy się z postawy człowiekiem, Uniżył samego siebie i był posłuszny aż do śmierci, i to do śmierci krzyżowej.

 (Filipian 2:5-8)

  „O aniołach wprawdzie mówi: Aniołów swych czyni On wichrami, A sługi swoje płomieniami ognia; Lecz do Syna: Tron twój, o Boże, na wieki wieków, Berłem sprawiedliwym berło Królestwa twego. Umiłowałeś sprawiedliwość, a znienawidziłeś nieprawość: Dlatego namaścił cię, o Boże, Bóg twój olejkiem wesela jak żadnego z towarzyszy twoich.  Oraz: Tyś, Panie, na początku ugruntował ziemię, I niebiosa są dziełem rąk twoich; One przeminą, ale Ty zostajesz;” (Hebrajczyków 1:7-11)

 

Warto też przeczytać cały fragment od wersetu 2.

 

    W tym fragmencie Syn Boży, Jahuszua (Jezus) został wprost nazwany Bogiem.. Jak wiadomo z pierwszej księgi mojżeszowej to BÓG ugruntował ziemię i stworzył niebiosa. Jeśli więc uczynił to Jahuszua (Jezus) w wersecie 10 oznacza to, że jest Bogiem i to tym samym Bogiem, który założył świat.

 

 W Biblii:

„Oto do Jahweh, twego Boga, należą niebiosa i niebiosa niebios, ziemia i wszystko, co na niej się znajduje,” (Powtórzonego Prawa 10.14)

 

„Błogosław, duszo moja, Panu! Jahweh, Boże mój, jesteś bardzo wielki! Przywdziałeś chwałę i majestat. Przyodziewasz się światłością jak szatą, Niebiosa rozciągasz jak kobierzec. Budujesz na wodach swoje górne komnaty; Czynisz obłoki rydwanem swoim, Suniesz na skrzydłach wiatru. Czynisz wiatry posłańcami swymi, Ogień płonący sługami swymi. Ugruntowałeś ziemię na stałych podstawach, By się nie zachwiała na wieki wieczne. 

(Psalm 104: 1-5)

 

„Przez wiarę poznajemy, że światy zostały ukształtowane słowem Boga, tak iż to, co widzialne, nie powstało ze świata zjawisk.” 

( Hebrajczyków 11.3)

 

„ Boga nikt nigdy nie widział, lecz jednorodzony Bóg, który jest na łonie Ojca, objawił go". 

(Jana 1:18)

  

   To Jahuszua (Jezus), Jednorodzony Syn Boga objawił go na Ziemi.

 

„W tym objawiła się miłość Boga do nas, iż Syna swego jednorodzonego posłał Bóg na świat, abyśmy przezeń żyli.”

 (1 List Jana 4:9)

 

„A my widzieliśmy i świadczymy, iż Ojciec posłał Syna, jako Zbawiciela świata. Kto tedy wyzna, iż Jahuszua (Jezus) jest Synem Bożym, w tym mieszka Bóg, a On w Bogu.” 

(1 List Jana 4: 14-15)

  

     I choć samego Boga nikt nie widział, Jahuszua (Jezusa) widziano – tak objawił on Boga. I nazwany jest „Jednorodzonym Bogiem”

 "duch Boży" równoznaczne z "Duch Chrystusowy" – użyte zamiennie.

 

 „Ale wy nie jesteście w ciele, lecz w Duchu, jeśli tylko Duch Boży mieszka w was. Jeśli zaś kto nie ma Ducha Chrystusowego, ten nie jest jego”. 

(Rzymian 8:9)

 

 „Szymon Piotr, sługa i apostoł Jahuszua Mesjasza (Jezusa Chrystusa), do tych, którzy dzięki sprawiedliwości Boga naszego i Zbawiciela Jezusa Chrystusa osiągnęli wiarę równie wartościową co i nasza: Łaska i pokój niech się wam rozmnożą przez poznanie Boga i Pana naszego, Jezusa Chrystusa. Boska jego moc obdarowała nas wszystkim, co jest potrzebne do życia i pobożności, przez poznanie tego, który nas powołał przez własną chwałę i cnotę”. 

(2 Piotra 1:1-3)

 

„A gdy z powodu tłumu nie mogli do niego się zbliżyć, zdjęli dach nad miejscem, gdzie był, i przez otwór spuścili łoże, na którym leżał paralityk. A Jahuszua (Jezus), ujrzawszy wiarę ich, rzekł paralitykowi: Synu, odpuszczone są grzechy twoje.  A byli tam niektórzy z uczonych w Piśmie; ci siedzieli i rozważali w sercach swoich: Czemuż ten tak mówi? On bluźni. Któż może grzechy odpuszczać oprócz jednego, Boga?"

 (Marka 2:4-7 )

 

   Jak wiemy Jahuszua (Jezus) nigdy nie zbluźnił, bo był bez grzechu, a więc druga alternatywa jest taka, że miał prawo to powiedzieć, bo był Bogiem w ciele.

 

 „Odrzekł im Jahuszua (Jezus): Ukazałem wam wiele dobrych uczynków z mocy Ojca mego; za który z tych uczynków kamienujecie mnie?  Odpowiedzieli mu Żydzi, mówiąc: Nie kamienujemy cię za dobry uczynek, ale za bluźnierstwo i za to, że Ty, będąc człowiekiem, czynisz siebie Bogiem. 

(Jana 10:32-33)

 

 „A gdy ujrzał Jahuszua (Jezusa), z krzykiem padł przed nim i donośnym głosem zawołał: Cóż ja mam z tobą, Jahuszua (Jezusie), Synu Boga Najwyższego? Proszę cię, nie dręcz mnie,

( ...) A ci, którzy to widzieli, opowiedzieli im, jak został uzdrowiony ten opętany.  I prosiła go cała ludność okolic gerazeńskich, by odszedł od nich, gdyż ogarnął ich wielki strach. Wtedy On wsiadł do łodzi i zawrócił. A mąż ten, z którego wyszły demony, prosił go, by mógł być z nim. Lecz On odprawił go, mówiąc: Wróć do domu swojego i rozpowiadaj, jak wielkie rzeczy uczynił ci Bóg. I odszedł, rozpowiadając po całym mieście, jak wielkie rzeczy uczynił mu Jahuszua (Jezus).  

(Łukasza 8:28,36-39)  

 

„Odpowiedział im Jahuszua (Jezus): Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam, pierwej niż Abraham był, Jam jest”. 

 (Jana 8:58)

 

 „Ja i Ojciec jedno jesteśmy”.

 (Jana 10:30)

 

„Jeśli nie wykonuję dzieła Ojca mojego, nie wierzcie mi; Jeśli zaś wykonuję, to choćbyście mi nie wierzyli, wierzcie uczynkom, abyście poznali i wiedzieli, że we mnie jest Ojciec, a Ja w Ojcu”.

 (Jana 10:37-38)

 

 „Odpowiedzieli mu: Jahuszua (Jezusa) Nazareńskiego. Rzekł do nich Jahuszua (Jezus): Ja jestem. A stał z nimi i Judasz, który go wydał. Gdy więc im rzekł: Ja jestem, cofnęli się i padli na ziemię”. 

(Jana 18:5-6)

 

"Ja jestem" - imię Boga, które objawił w Starym Testamencie;

 

„Dlatego mój lud pozna moje imię w owym dniu, że to Ja jestem, który mówi: jestem obecny”. 

(Izajasza 52:6)

 

 „Oto przychodzi wśród obłoków, i ujrzy go wszelkie oko, a także ci, którzy go przebili, i będą biadać nad nim wszystkie plemiona ziemi. Tak jest! Amen. Jam jest alfa i omega [początek i koniec], mówi Pan, Bóg, Ten, który jest i który był, i który ma przyjść, Wszechmogący”. 

(Objawienie 1:7-8)

 

   O powtórnym przyjściu Jahuszua (Jezusa), warto przeczytać szerszy fragment z kontekstem.

„Bóg, który ma przyjść” Jak wiemy to Jahuszua (Jezus) w czasach ostatecznym ma przyjść na Ziemię, nazywa się to powtórne przyjście Jahuszua (Jezusa) i jest zapowiedziane przez Biblię.

 

„I rzekli: Mężowie galilejscy, czemu stoicie, patrząc w niebo? Ten Jahuszua (Jezus), który od was został wzięty w górę do nieba, tak przyjdzie, jak go widzieliście idącego do nieba.”

 (Dzieje 1:11)

 

   Początkiem i końcem jest nazwany w Starym Testamencie Bóg.

 

„Tak mówi Jahweh, Król Izraelski i jego Odkupiciel, Pan Zastępów: Ja jestem pierwszy i Ja jestem ostatni, a oprócz mnie nie ma Boga”. 

(Izajasza 44:6)

 

   Wypowiedź Jahuszua (Jezusa) w widzeniu Jana, zobaczcie szczególnie werset: 13 i 16.

 

 „Oto przyjdę wkrótce, a zapłata moja jest ze mną, by oddać każdemu według jego uczynku. Ja jestem alfa i omega, pierwszy i ostatni, początek i koniec.

 Błogosławieni, którzy piorą swoje szaty, aby mieli prawo do drzewa żywota i mogli wejść przez bramy do miasta.  Na zewnątrz są psy i czarownicy, i wszetecznicy, i zabójcy, i bałwochwalcy, i wszyscy, którzy miłują kłamstwo i czynią je, Ja, Jahuszua (Jezus), wysłałem anioła mego, by poświadczył wam to w zborach, Jam jest korzeń i ród Dawidowy, gwiazda jasna poranna."

(Objawienie 22:12-16)

 

   ”Ja Jahuszua (Jezus).... Ja jestem alfa i omega”. Czyż może być to ujęte w bardziej oczywisty sposób. „Ja Jahuszua (Jezus) jestem początkiem i końcem.” W innych fragmentach Biblii jest napisane, że to Bóg jest alfa i omega, początkiem i końcem.

 

Widzenie Jahuszua (Jezusa) przez Jana.

 

„Toteż gdy go [Jahuszua (Jezusa)] ujrzałem, padłem do nóg jego jakby umarły. On zaś położył na mnie swoją prawicę i rzekł: Nie lękaj się, Jam jest pierwszy i ostatni, I żyjący. Byłem umarły, lecz oto żyję na wieki wieków i mam klucze śmierci i piekła:". 

(Objawienie 1:17-18)

 

   Pierwszy i ostatni, alfa i omega to określenie BOGA „Izajasz 44:6” Bóg Jahweh określony, jako pierwszy i ostatni.. Człowiek lub anioł nie byłby "pierwszy i ostatni".

 

Ciąg dalszy widzenia Jahuszua (Jezusa).

 

 „I rzekł do mnie: Stało się. Jam jest alfa i omega, początek i koniec. Ja pragnącemu dam darmo ze źródła wody żywota.  Zwycięzca odziedziczy to wszystko, i będę mu Bogiem, a on będzie mi synem”.

 (Objawienie 21:6-7)

 

   Jahuszua (Jezus) mówi, więc: Będę mu Bogiem… O wodzie żywej mówił Jahuszua (Jezus), dokładnie w ten sam sposób…

 

„Wtem przyszła niewiasta samarytańska, aby nabrać wody. Jahuszua (Jezus) rzekł do niej: Daj mi pić! Uczniowie jego bowiem poszli do miasta, by nakupić żywności. Wtedy niewiasta samarytańska rzekła do niego: Jakże Ty, będąc Żydem, prosisz mnie, Samarytankę, o wodę? (Żydzi bowiem nie obcują z Samarytanami). Odpowiadając jej Jahuszua (Jezus), rzekł do niej: Gdybyś znała dar Boży i tego, który mówi do ciebie: Daj mi pić, wtedy sama prosiłabyś go, i dałby ci wody żywej. Mówi do niego: Panie, nie masz nawet czerpaka, a studnia jest głęboka; skądże więc masz tę wodę żywą? Czy może Ty jesteś większy od ojca naszego Jakuba, który dał nam tę studnię i sam z niej pił, i synowie jego, i trzody jego? Odpowiedział jej Jahuszua (Jezus), mówiąc: Każdy, kto piję tę wodę, znowu pragnąć będzie; Ale kto napije się wody, którą Ja mu dam, nie będzie pragnął na wieki, lecz woda, którą Ja mu dam, stanie się w nim źródłem wody wytryskującej ku żywotowi wiecznemu. Rzecze do niego niewiasta: Panie, daj mi tej wody, abym nie pragnęła i tu nie przychodziła, by czerpać wodę.” 

(Jana 4:7-15)

 

„A w ostatnim, wielkim dniu święta stanął Jahuszua (Jezus) i głośno zawołał: Jeśli kto pragnie, niech przyjdzie do mnie i pije. Kto wierzy we mnie, jak powiada Pismo, z wnętrza jego popłyną rzeki wody żywej. A to mówił o Duchu, którego mieli otrzymać ci, którzy w niego uwierzyli; albowiem Duch Święty nie był jeszcze dany, gdyż Jahuszua (Jezus) nie był jeszcze uwielbiony.” 

(Jana 7:38)

 

   Jahuszua (Jezus) ukazuje się uczniom po zmartwychwstaniu, udowadnia niedowierzającemu Tomaszowi, kim jest.

 

„Odpowiedział Tomasz i rzekł mu: Pan mój i Bóg mój. Rzekł mu Jahuszua (Jezus): Że mnie ujrzałeś, uwierzyłeś; błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli”. 

(Jana 20:28-29)

 

 Jak widać Jahuszua (Jezus) swoją odpowiedzią potwierdza słowa Tomasza. Nie oponuje, gdy ten nazywa go Bogiem.

 

„ Rzekł więc do nich [Jahuszua (Jezus)]: Jak to jest, że mówią, iż Mesjasz (Chrystus) jest synem Dawidowym? Sam Dawid bowiem powiada w księdze Psalmów: Rzekł Pan Panu memu; Siądź po prawicy mojej,  Aż położę nieprzyjaciół twoich podnóżkiem stóp twoich.. Dawid, więc nazywa go Panem, jakże więc jest jego synem?”

 (Łukasza 20:41-44)

  

   Pierwsze "Pan" to Bóg, drugie "Pan" to Jahuszua (Jezus). Jahuszua (Jezus) został tu więc zrównany z Bogiem. Porównajcie dwa poniższe fragmenty z Nowego i Starego Testamentu.

 

„Niech was wyposaży we wszystko dobre, abyście spełnili wolę jego, sprawując w nas to, co miłe jest w oczach jego, przez Jahuszua Mesjasza (Jezusa Chrystusa), któremu niech będzie chwała na wieki wieków. Amen”.

 (Hebrajczyków 13:21)

 

 „Ja, Jahweh, a takie jest moje imię, nie oddam mojej czci nikomu ani mojej chwały bałwanom”. 

(Izajasza 42:8)

 

   Więc albo Jahuszua (Jezus) jest Bogiem i należy mu się ta sama chwała i cześć co Bogu Ojcu JAHWEH, albo Biblia jest wewnętrznie sprzeczna. Wybieram pierwszą opcję. Zobaczcie Jana 5:23 poniżej.

 

„Aby wszyscy czcili Syna, jak czczą Ojca. Kto nie czci Syna, ten nie czci Ojca, który go posłał”. (Jana 5:23)

   Czy nie można czci oddawać nikomu innemu tylko Bogu Izajasza 42:8? Czy Jana 5:23 nie zrównuje Ojca z Synem? Czy odbieranie Jahuszua (Jezusowi) boskości i mówienie, że nie jest Bogiem tylko człowiekiem nie jest brakiem szacunku i czci??

   Krew człowieka czy nawet anioła nie zmyłaby naszych grzechów. To Bóg wstąpił w ciało ludzkie i dlatego przez Jego krew możemy być oczyszczeni z grzechów. Dlatego Jego ofiara za nas jest doskonała i jest jedyną drogą do zbawienia.